Discriminatie melden via sms

17-02-2009

Schriftelijke vragen van GroenLinks (Tiny Hannink) aan het College, d.d. 16 februari 2009

GroenLinks ontving klachten van Enschedese jongeren over discriminatie in de horeca. Uit onze ervaring blijkt dat de drempel om discriminatie te melden te hoog is. GroenLinks Enschede denkt daarom dat het goed is om te werken aan de drempel die jongeren ervaren door dit probleem te melden bij politie of Artikel 1. Het is belangrijk dat de overheid klaarstaat voor de jongeren op het moment dat ze gemotiveerd zijn door een negatieve ervaring. Je moet ijzer smeden als het heet is.

GroenLinks wil dat mensen die worden geweigerd in de horeca ter plekke een sms-je kunnen sturen als melding van discriminatie. Het volgende heeft Tofik Dibi (Tweede Kamerlid GroenLinks) voorgesteld, bij wijze van experiment.

Er komt bij grote clubs een bordje te hangen met de tekst:
“Geweigerd? Sms klacht naar 1234.”
Iedereen die denkt onterecht geweigerd te zijn, kan een smsje sturen. Het antidiscriminatiebureau (Artikel 1 Overijssel) trekt dit na en probeert de klager en ondernemer in gesprek te brengen. In Breda is dit sms-project al van start gegaan.

Uit de monitor discriminatiezaken 2008 blijkt dat ras in ongeveer de helft van het aantal klachten de discriminatiegrond is, maar leeftijd en seksuele geaardheid zijn sterke stijgers. Deze discriminatie-ervaringen spelen in wijken en op de werkvloer. GroenLinks zou graag zien dat het melden van discriminatie gemakkelijker wordt, in de horeca, maar ook op de werkvloer en in wijken.

GroenLinks heeft daarom de volgende vragen:
- Denkt het college met ons dat discriminatie in Enschede voorkomt en dat de drempel om dit te melden te hoog is?
- Dat dit een ongewenste situatie is?
- Wil het college meewerken aan de uitvoering van deze actie, door de bordjes bij clubs met deurbeleid te plaatsen, en het antidiscriminatiebureau (Artikel 1)in te schakelen?
- Is het College bereid met Artikel 1 in overleg te gaan over de wijze waarop de sms actie in de horeca kan worden verbreed naar verschillende discriminatiegronden en terreinen: de arbeidsmarkt en de wijken?