Afscheidsbrief aan Roelof Bleker

05-02-2010

Roelof,

Maandag tijdens de behandeling van de evaluatie van Grenswerk in de stedelijke commissie bedacht ik met spijt hoe weinig we de afgelopen jaren hebben samengewerkt. Vaak was ik het niet met je eens of zelfs boos om de keuzes die je maakte. En nu ga je weg….

Ik denk aan het atelierbeleid waarbij je ging voor meer gastateliers en minder gewone ateliers, terwijl ik juist een garantie op genoeg betaalbare ateliers voor de kunstenaars in Enschede wilde. Of aan de manier waarop je Grenswerk aanpakte. Duur, snel door de raad geloodst en in ijltempo opgezet met alle bijbehorende minpunten van dien.

Net als jij ben ik voor cultuur in de stad en ons huwelijk in 2007 was een mooie start om hier samen voor te gaan (“huwelijk voor een nacht”, de Nacht van Kunst, Muziek en Theater, 1 maart 2007). Maar een heel warme relatie is het toch niet geworden.

We hadden beter moeten samenwerken, concludeer ik en ik moet ten eerste mijzelf verwijten maken: ik had meer in onze relatie moeten investeren. Kennelijk dacht ik dat het met een boterbriefje op zak allemaal wel goed zou komen.

Jouw daadkracht en focus wekken veel bewondering. Daar heb je voor Enschede veel mee bereikt. Daar had ik best vaker mijn waardering voor kunnen uitspreken. Maar het moet ook van twee kanten komen, luisteren naar elkaar hoort er dan wel bij. Dat heb ik de afgelopen jaren wel eens gemist eerlijk gezegd.

Ik ben minder van de grote gebaren dan jij en heb principiëlere uitgangspunten: een sterke culturele basis voor iedereen in de stad, dát vind ik belangrijk. Een sterk cultureel klimaat wordt breed gedragen, talent komt dan óók tot uiting. Een veel minder sexy boodschap dan een festival met grote namen of een geluidskunstwerk van dito naam, maar daarom nog niet minder de moeite waard.

Je wilt soms gewoon niet naar me luisteren, lijkt het wel. Dat vind ik rot en een echt goed huwelijk had het dan misschien ook niet kunnen worden. Ik zou kunnen vragen of we het niet nog een keer kunnen proberen. Met jouw talenten kun je voor de stad nog veel betekenen. Maar ik heb wel door dat je besluit vast staat en ik je hiermee niet kan verleiden. Jammer, maar ik wens je veel geluk met wat je nu aan gaat pakken.

Adieu Roelof, ik zal je niet vergeten.

Mariska.