Nazorg aan ex-gedetineerden

12-11-2010

De nazorg aan ex-gedetineerden is sinds 2004 een gezamenlijke verantwoordelijkheid van gemeenten en Justitie. Dat is een goede zaak. Het blijkt namelijk dat ongeveer 70% van de volwassen ex-gedetineerden binnen 6 jaar opnieuw in de fout gaat.

Dat vind ik erg veel en er moet veel aan gedaan worden om dat omlaag te krijgen. Dat is nodig voor de gedetineerde zelf, maar ook voor de samenleving. Misschien kan dit cijfer al omlaag als de ex-gedetineerde een goede voorbereiding krijgt op terugkeer in de maatschappij.

In het rapport Samenwerkingsmodel Nazorg volwassen (ex-)gedetineerde burgers staat dat er veel gedaan wordt aan opleiding en toeleiden naar werk. Dit is absoluut noodzakelijk voor de terugkeer. Desondanks zal het heel moeilijk zijn om een baan te verkrijgen. Een inkomen moet er dan toch zijn en als er geen baan is, ook een vorm van dagbesteding. Daarnaast moet er onderdak zijn, evenals een zorgverzekering en een geldig identiteitsbewijs. De ambitie is dat 80 % van de ex-gedetineerden hierover moet beschikken.

Dat vind ik te laag. Ik begrijp wel dat het moeilijk is om te zorgen dat iedereen over deze basisvoorzieningen beschikt. Natuurlijk ligt hier ook een verantwoordelijkheid voor de ex-gedetineerden. Het evenwicht tussen eigen verantwoordelijkheid en zorg van de gemeente is altijd moeilijk. Maar ik denk dat er zeker naar gestreefd moet worden, dat iedere ex-gedetineerde deze basisvoorzieningen heeft, voordat hij de gevangenis verlaat.

Daar komt bij de zorg voor mensen met psychiatrische klachten, die zeker hulp nodig hebben. Voor ex-verslaafden zal er al contact met Tactus gelegd moeten zijn.

Bij de uitstroomcijfers is te zien dat verhoudingsgewijs veel meer ex-gedetineerden naar Enschede gaan, dan naar omliggende plaatsen. Komen er zoveel meer gedetineerden uit Enschede of vinden zij het prettiger na detentie in een grote stad te verblijven?

Hier ga ik nog verder naar informeren.

Tiny Hannink