Het coalitieakkoord: ik sluit wel positief af

09-04-2010

De PvdA in Rotterdam heeft de ambitie om de stad over vier jaar werkloosheidsvrij te laten zijn. Haha! 1 april zeker? Nee, dat was 3 maart. De PvdA deed deze koortsachtige belofte namelijk tijdens de verkiezingscampagne. Een onzinnige belofte die alleen maar kan leiden tot symboolpolitiek.

Zowel kiezers als problemen worden in mijn ogen niet serieus genomen als zulke onzinnige beloften worden gedaan. Werkgelegenheid kan door een gemeente heel beperkt en alleen op de lange termijn beïnvloed worden. De afstand die grote groepen mensen tot de arbeidsmarkt hebben, kan ook al niet met een druk op de knop worden weggewerkt. Die achterstand wel wegwerken kost behalve veel tijd, ook serieuze aandacht en geld. De fletse verkiezingsretoriek uit Rotterdam is inderhaast ook doorgedrongen tot het coalitieakkoord van PvdA-VVD-CDA-BBE in Enschede. Daarin staat immers het voornemen de wijk Pathmos in deze periode werkloosheidsvrij te maken.

Een aanpak die kans van slagen heeft vraagt een gedegen voorbereiding. Ik zie daarom liever dat het college zich inzet voor het behalen van een reële doelstelling met een blijvend resultaat. Meer druk zetten op mensen heeft geen enkele zin. Voor blijvende resultaten is meer nodig. Zoals extra aandacht voor bepaalde groepen. Als de gemeente wil helpen om de positie van bijvoorbeeld een jongere te verbeteren, moet je hem of haar begrijpen en vertrouwen opbouwen. De inzet van de wijkcoaches is uniek in Nederland en lijkt kansrijk om hieraan verder te werken. Daarover lezen we helaas niets in het coalitieakkoord.

Bij een participatiebaan is ook scholing van belang. Een werkritme alleen is vaak niet genoeg om echt een kans te krijgen op de arbeidsmarkt. Ook daarover niets in het coalitieakkoord. Belangrijke randvoorwaarden voor participatiebeleid, doorstroming naar betere functies en uitzicht op echt werk worden niet genoemd. GroenLinks vindt dat de kans op echt werk binnen een beperkte termijn, uitgangspunt moet zijn. Ook het principe dat geen verdringing van regulier werk mag optreden blijft belangrijk. Van verdringing is wel sprake als bijvoorbeeld mensen met een uitkering huishoudelijke hulp moeten gaan doen. Werken doen we volgens GroenLinks, ook in Enschede, tegen het wettelijk minimum loon. De coalitie lijkt daar helaas anders over te denken.

Ik sluit positief af. De vorming van netwerken en bedrijven die zich richten op het versterken van de leefomgeving en de zorg voor bewoners (via een zgn. buurtservicecentrum), vind ik wel een goed streven uit het akkoord. Zij het dat het volgens GroenLinks, met het oog op voorgaande, om kleine klusjes ofwel additioneel werk moet gaan. Mensen meer in hun eigen vertrouwde omgeving laten meedoen en groeien, biedt wellicht ook meer mogelijkheden om mensen vanaf de onderste treden van de participatieladder van Enschede, te laten klimmen. De participatieladder lijkt op dit moment echter een begrip uit de vorige collegeperiode te zijn.

Jelle Kort