Oosterkerk

30-06-2010

In 2008 heeft het toenmalige college besloten huisvesting van ex- verslaafden in de Oosterkerk in de wijk Velve-Lindenhof mogelijk te maken. Het kerkje stond al geruime tijd te koop, en leek een prima locatie voor huisvesting van een dergelijke groep. Direct na de bekendmaking ontstond er protest vanuit de wijk.

Zeer begrijpelijk, want omwonenden voelden zich overvallen. Naderhand is door het college toegegeven dat tekort is geschoten in de informatievoorziening naar omwonenden, en zijn er alsnog diverse informatieavonden en andere communicatiemomenten geweest.

Omwonenden zijn bang voor overlast, voor een nieuwe aanslag op hun buurt die net aan het opklimmen is. Deze angst en onzekerheid kan ik zeker begrijpen, maar ik deel deze angst niet.

Het gaat om ex-verslaafden. We hebben het niet over criminelen, moordenaars of verkrachters, maar over mensen die in een vroeger leven verslaafd zijn geweest aan bijvoorbeeld alcohol of drugs. De mensen die in het Oosterkerkje komen te wonen hebben hun afhankelijkheid van deze verslaafde middelen overwonnen, en gebruiken dus niet meer. Ze krijgen een zelfstandige woonruimte binnen het complex, maar er is wel 24-uurs begeleiding aanwezig.

In het plan zijn allerlei garanties en zekerheden ingebouwd. Van strenge huisregels, het constant aanwezig zijn van een begeleider, en een beheergroep met daarin omwonenden. Mocht er onverhoopt enige vorm van overlast ontstaan, dan wordt er meteen op ingesprongen. In het uiterste geval kan zelfs de huisvesting worden gesloten.

Als je puur naar de cijfers kijkt is er nauwelijks aanleiding angstig te zijn. Velve-Lindenhof is één van de buurten met het kleinste aantal

opvang- en woon-zorg plaatsen. Op ruim 4500 wijkbewoners zijn er slechts 2 opvangplaatsen, ver beneden het gemeentelijk gemiddelde. Met het toevoegen van 17 plaatsen voor ex-verslaafden komt het totaal op 19, één plek op elke 240 bewoners.

In Nederland hebben ongeveer 800.000 mensen een probleem met alcoholgebruik, of zijn er aan verslaafd. Dat is 5% van de bevolking.

Omgerekend naar Velve-Lindenhof zouden er in de buurt dus ruim 200 mensen wonen met een alcoholprobleem. Maar omdat deze bewoners voor het overgrote deel niet bij de hulpverlening bekend zijn, en dus geen label op zich hebben geplakt, leidt dit niet tot extreme onrust, ook niet elders in Nederland. Maar de huisvesting van 17 ex-verslaafden levert wel onrust op, omdat deze bewoners van te voren al wel een label opgeplakt hebben.

Angst is vaak niet gebaseerd op cijfers, maar op gevoelens, verhalen en vooral onzekerheden. En het is nu eenmaal zo dat negatieve verhalen veel vaker het nieuws halen dan de positieve. Hoewel ik begrip heb voor de angst die er in de wijk leeft, moet ik als raadslid ook het bredere perspectief en juist wel de cijfers meewegen.

Ex-verslaafden hebben het recht terug te keren in de maatschappij, om weer een gewoon leven op te bouwen, op een gewone plek in de wijk. De

17 ex-verslaafden komen in een specifiek complex te wonen, met begeleiding en allerlei garanties. Dit geeft optimale zekerheid voor omwonenden. Soortgelijke projecten elders in het land tonen steeds weer hetzelfde beeld: vooraf is de buurt tegen, maar als het er eenmaal zit dan heeft niemand er meer last van. Ik ben er van overtuigd dat dit met de Oosterkerk net zo zal gaan.

Robin Wessels