Werkloosheid te lijf met opleidingen en (groene) werkgelegenheid

17-12-2010

Onze gigantische werkloosheid van 14% baart iedere fractie in de gemeenteraad grote zorgen. Hoge werkloosheid is een structureel probleem dat alles te maken heeft met het textielverleden van Enschede. De economische structuur van Twente moet nog steeds worden versterkt om de achterstand in te lopen. Dat is een zware verantwoordelijkheid voor de Twentse gemeenten en voor Enschede in het bijzonder, wegens het hoge aantal werkloze bijstandsontvangers: een groep die vaak in langdurige en diepe armoede leeft.

Het aandeel van de Nederlandse kinderen dat in armoede opgroeit steeg verder in 2009. Bijna één op de tien kinderen onder de 18 leefde dat jaar in een huishouden met een inkomen onder het ‘niet veel maar toereikend’ criterium. Volgens het sociaal cultureel planbureau zijn bijstandsontvangers vaak arm en met name die met alleen minderjarige kinderen. Afgelopen weken heeft de Raad uitgebreid gediscussieerd over het arbeidsmarktbeleid van de gemeente maar die leverde voor de vele langdurig werklozen in Enschede weinig op.

GroenLinks en SP hebben voorgesteld om te blijven investeren in opleiding van werkzoekenden en in de breedte van participatievormen. Taallessen bijvoorbeeld, staan de komende jaren onder druk, maar zijn van groot belang voor een bepaalde groep bij het vinden van werk. Verder wilden GroenLinks en SP de verplichting voor bijstandsgerechtigden met grote afstand tot de arbeidsmarkt om te werken voor een uitkering, flink beperken: van vier jaar nu, naar maximaal 2 keer een half jaar. Deelname levert voor de betrokkenen na een tijdje veel te weinig op en zou daarom na een jaar vrijwillig moeten worden. Om kansen van werklozen te vergroten is geld nodig zodat zij beter gekwalificeerd kunnen worden via opleidingen. Verder wilden GroenLinks en SP dat Enschede in de richting van het Rijk duidelijk zou maken dat er ongenoegen heerst over de Haagse invulling van de loonwaardesystematiek. Deze komt er op neer dat werkgever en overheid gezamenlijk het inkomen van een bepaalde groep werknemers betalen, maar dat werknemers daarbij structureel minder dan het wettelijk minimum loon gaan verdienen. Hoewel GroenLinks geen bezwaren heeft tegen het principe van loondispensatie, is de beloning ons een doorn in het oog. Geen van deze voorstellen haalden een meerderheid. Indien de PvdA al mee was, bleek dat er geen linkse meerderheid meer is in onze gemeenteraad, zoals voorheen wel werd gevormd door PvdA, GL, SP en meestal CDA die in de toenmalige coalitie vaak met PvdA en GroenLinks meestemde. Behalve de nieuw coalitie van PvdA, VVD, CDA en BBE zit de groei van D66 ons danig in de weg.

Het Financieele Dagblad onlangs: "Enschede en Amersfoort zitten werklozen achter de broek, maar het verschil blijft. De wethouders voor werk en inkomen in Enschede en Amersfoort voeren een activerend arbeidsmarktbeleid. De ene stad heeft 14% werklozen, de andere 5%.” Met andere woorden, de gemeente kan bijstandsontvangers vier jaar lang voorhouden dat ze hun kansen vergroten door te werken voor alleen een uitkering, de stand van de lokale economie verandert daar niet door: er is veel te weinig werk. GroenLinks vond het mede om die reden niet juist als Enschede, die vele van haar inwoners geen perspectief op regulier werk kan bieden, tot vier jaar lang de plicht blijft opleggen om te werken voor een uitkering. Nieuwe werkgelegenheid, daar is behoefte aan. President Obama tijdens zijn State of the Union in januari 2010: ‘Het land dat de duurzame energie-economie domineert, zal het land zijn dat de wereldeconomie domineert.’ Vroeg of laat schakelen we over op een energiezuinige maatschappij. Duurzaamheid is de snelst groeiende economische sector met een wereldwijde omzet van 1.400 miljard dollar en deze omzet zal de komende tien jaar verdubbelen. Ook Enschede moet van de groene groei profiteren en daarom komt onze fractie begin 2011 met een plan geheten: Groene Banen voor Enschede. Tot dan!

Jelle Kort