Verkiezingen 2010 > Kandidaten > Bert Vanderveen
Bert Vanderveen
Mijn haar zit wat warrig op de foto hiernaast. Dat moest van de fotografe, die trouwens ook mijn vriendin is. Ik ben Bert Vanderveen, grafisch ontwerper, communicatie-meneer en in één opzicht de jongste van de kandidaat-raadsleden: ik ben nog geen halfjaar lid van GroenLinks.
De persoonlijke gegevens: ik ben 53 jaar, geboren Tukker, afgestudeerd aan wat toen nog de aki heette in grafisch ontwerp en illustratie en sinds mijn 19de inwoner van Enschede. Er zijn twee grote kerels van 23 en 21 jaar die af en toe langs komen voor een lekkere maaltijd en een financiële bijdrage en mij ‘Pap’ noemen. Ik heb dus een LAT-relatie met de fotografe en woon voor het grootste deel van mijn tijd in een door mij op maat verbouwd deel van een voormalige drukkerij in het centrum van Enschede.
Op de vraag wat mijn hobby’s zijn antwoordde ik vroeger altijd ‘mijn werk’, maar dat kan nu niet meer. Toegeven dat ik verzot ben op films, tv-kijken (vooral series als ‘The Wire’), engelstalige thrillers lezen, koken en witte wijn drinken — zal ik nooit doen. Ik ben dus nog op zoek naar een hobby die minder banaal klinkt! Tips zijn welkom.
In mijn loopbaan als vormgever heb ik veel te maken gehad met overheden, nuts– en zorginstellingen en ook allerlei soorten bedrijven. Dat gaf me het inzicht dat in onze samenleving niet iedereen de kansen en mogelijkheden krijgt die ik wel heb gehad.
Na een te intensieve periode van hard werken besloot ik een paar jaar geleden dat het wel wat minder heftig mocht en nam ik me voor eens rond te kijken of ik me op een andere manier nuttig kon maken.
Door ontmoetingen die ik sinds het begin van mijn ‘sabbatical’ heb gehad met mensen van buiten mijn oude kringetje, zag ik in de praktijk van alledag dat het voor veel mensen moeilijk is om in ons land hun plek te vinden. Dat onrecht zit me hoog.
Vorig jaar zomer realiseerde ik me dat meedoen in de lokale politiek een manier zou kunnen zijn om wat te doen aan die ‘frustraties’ van mij en heb ik me bij GroenLinks aangemeld als kandidaat raadslid. Dat klinkt heel ambitieus en is dat eigenlijk ook wel; ik ben wel zo eigenwijs dat ik denk goed te kunnen functioneren als raadslid. Tot mijn grote vreugde vond de kandidatencommissie dat blijkbaar ook en heeft me op de lijst gezet.
De keuze voor GroenLinks was makkelijk. Ik heb altijd links gestemd (uit principe op vrouwelijke kandidaten). Het gedachtengoed van de partij is bijna één op één dat van mij. Vooral het opkomen voor zwakkeren en het respect hebben voor het milieu spreken mij aan. Wat ook helpt is dat we in Femke Halsema een hele goede leider hebben die goed kan overbrengen wat GL is en wil. (Ze heeft trouwens op dezelfde middelbare school gezeten als ik en dat maakt GL ook speciaal voor me…)
Als kandidaat en communicatie-guru (tussen veel aanhalingstekens) heb ik me in het campagnewerk gestort en probeer ik op allerlei gebieden de idealen van GroenLinks aan mijn medeburgers over te dragen. Dat ik daarbij veel mensen ontmoet, die ik in andere omstandigheden waarschijnlijk niet tegen zou komen, bevalt mij heel erg. Je zou misschien wel kunnen zeggen dat politiek actief zijn een grote therapeutische waarde heeft. Ik ben er in elk geval wel erg van opgeknapt, qua humeur en energie. Dat zegt mijn vriendin ook, die me trouwens nu af en toe vraagt of ik na de campagne nog zo vaak uithuizig en bezig zal zijn. Op het antwoord zal ze nog even moeten wachten.